پیمانه مِی جویان رفتم سوی میخانه/بیرون نروم زانجا پر ناشده پیمانه/علیشیر نوایی غزل شماره ۲۷۵

🌱نسخه کامل این اجرا در اپلیکیشن دیوان خیال

✨اجرای دل انگیز از غزل زیبای علیشیر نوایی
✨ دیوان اشعار | غزل شماره 275

برای دسترسی به صدها اجرای کامل و رایگان میتونید اپلیکیشن اختصاصی دیوان خیال رو نصب کنید.

https://app.divanekhial.com/s/Neqa2Rh5

متن کامل شعر:

پیمانهٔ مِیْ جویان، رفتم سوی میخانه
بیرون نروم زانجا، پر ناشده پیمانه

شیخان مناجاتی، رندان خراباتی
جویند ترا جانا، در کعبه و بتخانه

در میکده سر مستم، از ننگ خودی رستم
نوشم قدح باده، با نعره مستانه

شد جام مِیَم قاتل، جز این چه کند حاصل؟
چون یار قدح دارد، با عاشق دیوانه

واعظ به سر منبر، گوید همه از کوثر
من مست و بَرَد خوابم، زین بلعجب افسانه

تو هم گل بستانی، هم شمع شبستانی
هم روز منت بلبل، هم شب شده پروانه

فانی سخنم بشنو، جویای خرابی شو
در گنج نشد معمور، کس ناشده ویرانه